 |
 |
|
| |
|
|
|
Lopend door de straten,
een stille kerstavond
kaarsen voor de ramen en verlichte kerstbomen.
Denkend aan de vele duizenden mensen
die dit niet kennen,
misschien in oorlog, een ziekbed, in eenzaamheid, vul maar in.
Wat missen zij?
De koorzangavonden, door verenigingen uitgevoerd?
De kerkdiensten overvol?
Restaurants, overbezet?
En wij?
Wij worden verzadigd met dit alles:
een 'sfeertje kweken', een paar dagen per jaar,
even 'vrede', schijnbare 'vrede', 'even uit de sleur'.
Blijkbaar kunnen wij dit niet op de 'gewone dagen'.
We hebben 't dan te druk.
Misschien geen oog voor die 'vrede'?
Al lopend kijk ik een woning binnen:
een oude vrouw zit alleen in haar stoel;
een kaarsje brandt voor het raam,
verder niets.
Een vrouw alleen?
Denkend aan al die duizenden mensen,
veraf... en toch dichtbij!
Denkend aan al die mensen met hun 'sfeertje'
Denkend aan al die mensen met hun 'vrede',
'schijnbare vrede'.
Ergens, lang geleden werd Hij geboren in een herberg.
De Vrede, onze Vrede.
*els
|
|
Kerst gezellig in 't eigen warme nest
| |
|
Ik droom van een witte kerst
met ijsbloemen op de ruiten
gezellig in 't eigen warme nest
en klokken die vredig luiden.
Ik droom van een Kindje in de stal
met herders die hun schapen hoeden
zilveren sterrenlicht aan 't heelal
hemel en aarde die elkaar ontmoeten.
Ik droom van een warme haard
en een kleurige pakjesmand
een kerstman met een zilveren baard
deelt de geschenkjes uit zijn hand.
Ik droom van wit besneeuwde dennen
met rode lichtjes en ballen
die donkere dagen doen lengen
en winterse weemoed verbannen.
Ik droom van geluk voor alle mensen
met een groot hart van liefde omhuld
geen mooier geschenk kan ik wensen
als het al mijn dromen vervult.
*els |
Bij kaarslicht wil ik dit graag tonen.
O mijn geliefde Ravenstein,
mijn stadje, met amper een plein.
Komend over de Maasbrug,
zie ik haar silhouet steeds terug.
Fier de molen op haar stelling,
ik kan niet zonder haar melding.
Evenals de kerk met haar toren,
ik kijk er naar en zie haar gloren.
Gaande door straten en stegen,
kom ik de sfeer van weleer steeds tegen.
Ik mijmer weg in gedachten,
bij het zien van de mooie grachten.
Genietend van monumenten en cultuur,
mijn tijd staat hier stil, voor een paar uur.
Met het kerstfeest in het verschiet,
denk ik, vergeet je medemens niet.
Ik ben bevoorrecht hier te wonen,
bij kaarslicht wil ik dit graag tonen.
Eens per jaar zie je al mijn muren,
en mag je ongeneneerd naar binnen gluren.
Het gezang klinkt in de straten,
hier en daar staan mensen te praten.
Om daarna huiswaarts te gaan,
hebben ze genoten, zijn ze voldaan?
Ik ga nu, zo meteen, al mijn kaarsen doven,
Ravenstein bij kaarslicht, ik blijf erin geloven.
O mijn geliefde Ravenstein,
mijn stadje, met amper een plein.
Iedereen wil een witte kerst
De dennenboom staat te geuren,
de soep staat op het fornuis.
Kom toch mijn kerstfeest kleuren.
Ik ontvang je gaarne thuis.
Het zijn weer donkere dagen,
maar als jij komt wordt het licht.
De kerst zal zeker slagen,
kom toon me je lief gezicht.
Soms zijn er tijden
die je het liefst zou vermijden
Dan is het goed om te weten
dat ik je met kerst niet zal vergeten
Buiten huilt de wind om het huis.
Gezelligheid heerst er binnen.
Komen jullie bij ons langs,
als we aan het kerstmaal gaan beginnen?
De wijn wordt ontkurkt, het vlees gebraden.
Mijn huis is gezellig, ik ben tevree,
maar de kerstdagen zijn pas echt geslaagd
met jou erbij. Prik je een vorkje mee?
Zachtjes dwarrelen duizenden vlokjes op aarde neer.
Zich niet bewust van ellende en armoede
maar vastbesloten om vrede te brengen
gezelschap aan wie het behoed
om 's avonds de kille nachten op te fleuren
kerstnachten zoals het moet
Iedereen wil een witte kerst.
Groen is hij echter meestal,
maar als jij me komt bezoeken,
is hij geslaagd in elk geval.
Een boom vol kaarsjes
In de hal staan kinderlaarsjes
Een boom vol met sneeuw
Een kind geeft een schreeuw
Een boom vol met kerstverhalen
En die de sfeer in huis bepalen
Een boom volgehangen met engelenhaar
Onder die boom liggen de kadootjes al klaar
Voor iedereen
die met de kerst alleen is.
Voor iedereen
waarvoor geen tafel is gedekt.
voor iedereen
die voor zich uit moet staren.
voor iedereen
die zich eenzaam voelt, net als de rest.
voor iedereen
die hunkert naar wat liefde
naar wat warmte in het nest.
Derhalve aan iedereen gericht,
schrijf ik speciaal dit kerstgedicht.
voor jullie . *els
Gelukkig Kertsfeest
't Kristallen kunstwerk breke,
De grond is wit, de nevel wit,
De wolken, waar nog sneeuw in zit,
Zijn wit, dat zacht vergrijzelt.
Het fijngetakt geboomte zit
Met witten rijp beijzeld.
De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Waar hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootsche, stille wonder.
Een zalig Kerstfeest
*Sterre licht
Ik praat tegen de sterren
fluister woorden tegen de maan
soms in het donker
laat ik me even gaan
Dan besef ik wat ik voel
en voel ik wat er leeft
zeg ik je zacht wat ik bedoel
en geniet ik van wat je me geeft
Was het leven maar zo simpel
kon ik alle dromen maar beleven
en als een zich op water uitbreidende rimpel
jou het allermooiste geven
Mijn Sterre Licht
Onze wensen,aan allen
Een glimlach en een fijn gevoel
Geluk voor alle mensen.
We wensen,
geen oorlog en geen ruzie meer
maar vrede voor de mensen.
We wensen
een wereld die vol vrienden is
en liefde tussen mensen.
We wensen,
een beetje troost, een beetje hulp,
en licht voor alle mensen.
Een kind brengt ons een nieuwe tijd.
We kunnen verder gaan.
Straks worden onze wensen waar.
Wie weet, misschien
- we zullen zien -
wel in het Nieuwe Jaar.
liefs en
Machtige Kerstdagen
En hier schijnt het kaarslicht..
In het huis van prinses Olga..
Kerstgedicht.
Een ruimte vol licht...
dat door gotische ramen
gefilterd wordt...
Een ruimte vol klank...
dat in alle toonaarden, Waar samen
gehoord en gezongen wordt...
Een ruimte waar een hart...
dat met een ander
verbonden wordt..
olga en els
Ravenstein bij kaarslicht
Kerst... Je krijgt een kerstgroet van iedereen
Herinnering aan vroeger komen boven
Met zijn allen naar de nachtmis, GOD loven
Of was het omdat het moest die kerk gang
Luisteren naar het mooie Latijnse gezang
Er hangt een lucht van wierrook in de kerk
Al die mooie kerststukken wat een werk
Een gebed in stilte, je kijkt voor je uit
Uit de verte klinkt een kinder geluid
Diep in de nacht verlaat je ZIJN huis
Bij het verlaten sla je nadenkend een kruis
Met het kerstgevoel gaan we heen
Je krijgt een kerstgroet van menigeen
Thuis staat een kribbetje onder de boom
Lampjes schitteren op zwakstroom
Ballen schitteren van het vele licht
Een volle kerstboom een mooi gezicht
Voor een moment is er dan het gevoel
Gods warmt is dat wat ik bedoel
Hij wil je zeggen, ik ben er voor jou
IK laat je nooit in de kou..
.
In een euforische stemming
We proosten op geluk
in een euforische stemming
verlicht onder de maan
vanuit de branding nadert ons
een zeemeermin magisch
ze wrijft de parels uit haar ogen
laat haar emoties gaan
zonder iets te zeggen
kunnen we haar verstaan
het mooiste wat haar kon gebeuren
midden in de nacht
op het strand aan de zee
geeft ruimte aan bewondering
laat de tijd even stil staan
de sterren kijken dromend mee
onze vriendschap voor het leven
hersteld in haar pracht
pijnlijke fouten vergeven
vertrouwd kijken onze ogen
in een sfeervol tranenspel gebracht
Stop nooit om je dromen te dromen
Kerstgroetjes
|
|
|
|
|
